Μην περιμένεις να χιονίσει για να δεις μιαν άσπρη μέρα!
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κοκκωτοί. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κοκκωτοί. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 27 Απριλίου 2010

Μαρμάρινα Λουλούδια...

Ο Νίκος είχε πει, πως... θα με πήγαινε στο σημείο που έπεσε το αεροπλάνο της Πολεμικής Αεροπορίας, τον Φεβρουάριο του 91

Δεν μπορούσα να φανταστώ απ' τις περιγραφές του... τι θα έννιωθα...

Κυριακή, χθες, έννιωσα πολύ αλλιώτικα...

Έσκυβα κάτω απ' τα έλατα, σα να "μάζευα" μανιτάρια, κυκλάμινα, μαργαρίτες, παπαρούνες και τα μάτια μου "έβλεπαν" μαρμάρινες φωτογραφίες παλικαριών...

Πολύ φριχτός εφιάλτης, κι όμως... ήμουνα ξυπνητή και είμαι ακόμα...

Η παρέα μου πάντα βιαστική κι εγώ είμαι ακόμα εκεί...

Όθρυς, Κοκκωτοί-Τσατάλι Αλμυρού Μαγνησίας, Μνημείο Πεσόντων της Πολεμικής Αεροπορίας, C-130



Δεν ξέρω αν θα βρω την δύναμη να ξαναπάω, ώστε να τιμήσω καλύτερα αυτά τα παλικάρια και τους γονείς τους...



πρώτη ανάρτηση 26/4/2010 3:06 πμ

Κοκκωτοί Αλμυρού Μαγνησίας



Κοκκωτοί Αλμυρού Μαγνησίας

Ο κυρ- Νίκος



Ο αγαπημένος μου κύριος Νίκος!
Αγαπούσε και τον Νίκο, τον φίλο μας.
Ήταν πελάτης και φίλος του.
Έγινε πελάτης και φίλος μας.
Τον ήξερα πριν γνωριστούμε φιλικά.
Φωτογράφησα πολλές φορές το καίκι του, την ΚΥΜΟΘΟΗ του!
Του είχα μιλήσει κιόλας!
Μετά το συνειδητοποιήσαμε.
Παράξενη που είναι η ζωή!

Πήγαμε μαζί στον Νίκο... στους Κοκκωτούς, στα βουνά και στον πόνο...

πηγή:http://el.science.wikia.com/wiki/%CE%9D%CE%B7%CF%81%CE%B7%CE%AF%CE%B4%CE%B5%CF%82

Η Κυμοθόη ήταν μια Νηρηίδα.

Οι Νηρηίδες, κατά την Ολυμπιακή Θρησκεία, ήταν νύμφες, που προσωποποιούσαν τις καταστάσεις και τα χαρακτηριστικά της θάλασσας.

Ήταν θυγατέρες του Νηρέα και της Ωκεανίδας Δωρίδας και εξ αυτής εγγονές του Ωκεανού.

Ήταν συνήθως πενήντα, ενώ έφθαναν και τις εκατό, κατά άλλη άποψη. Οι Νηρηίδες κατοικούσαν στο βυθό της θάλασσας, στο ανάκτορο του πατέρα τους και περνούσαν τον καιρό τους κολυμπώντας και παίζοντας με δελφίνια, ή καθισμένες σε χρυσούς θρόνους ή βράχους τραγουδώντας και υφαίνοντας ή στεγνώνοντας την πλούσια και μακριά κόμη τους.

Δεν επέτρεπαν σε καμία θνητή να παραβάλλεται με αυτές στο κάλλος.

Είχαν τη δύναμη να ταράζουν τη θάλασσα αλλά και να την ηρεμούν. Γενικά ήταν πάντοτε περιχαρείς για την αθανασία τους και συνόδευαν τά άρματα των ενάλιων θεών.

Οι πιο γνωστές από αυτές είναι η Αμφιτρίτη, η οποία ήταν σύζυγος του Ποσειδώνα και μητέρα του Τρίτωνα, η Θέτις (η μελλοντική μητέρα του ήρωα Αχιλλέα), η Ψαμάθη (σύζυγος του Αιακού) και η Γαλάτεια (σύζυγος του Κύκλωπα Πολύφημου).

Τα ονόματα των Νηρηίδων που συναντώνται στη Θεογονία του Ησίοδου αναφέρονται στις διάφορες καταστάσεις και χάρες της θάλασσας. Υπενθυμίζουν τα ευεργετήματα της θάλασσας, τα πλούτη που δίνει στον άνθρωπο και την ευκολία που παρέχει στο εμπόριο.

Ενδεχομένως οι Νηρηίδες να αποκαλούνταν αρχικά, κατά την Μυκηναϊκή Περίοδο (2η χιλιετηρίδα π.Χ.) οι Αιγύπτιες πριγκήπισσες που κατέφθασαν στην Ελλάδα, μαζί τους Έλληνες Αχαιούς, μετά από τις διώξεις των Αθωνιστών στην Αίγυπτο.

Αντίστοιχα, Τρίτωνες ενδεχομένως αποκλήθηκαν οι Αιγύπτιοι πρίγκηπες.

Τα ονόματα των 50 Νηρηίδων (κατά τον Ησίοδο) ήταν τα εξής: Αγαύη, Ακταία, Αλία, Αλιμήδη, Αμφιτρίτη, Αυτονόη, Γαλάτεια, Γαλήνη, Γλαύκη, Γλαυκονόμη, Δυναμήνη, Δωτώ, Ερατώ, Ευαγόρη, Ευάρνη, Ευδώρη, Ευκράτη, Ευκλιμένη , Ευνίκη, Ευπόμπη, Ησιόνη, Θεμιστώ, Θέτις, Θόη, Ιπποθόη, Ιππονόη, Κλυμένη, Κυματολήγη, Κυμοδόκη, Κυμοθόη, Κυμώ, Λαομέδεια, Λειαγόρη, Λυσιάνασσα, Μελίτη, Μενίππη, Νημερτής, Νησαία, Νησώ, Πανόπη, Πασιθέα, Πυλονόη, Ποντοπόρεια, Προνόη, Πρωτομέδεια, Πρωτώ, Σαώ, Σπειώ, Φέρουσα, Ψαμάθη.

Οι Νηρηίδες στη τέχνη τόσο στα μελανόμορφα αγγεία όσο και στα ερυθρόμορφα αλλά και στη γλυπτική κατέχουν την πλέον αξιόλογη θέση σε εμπνεύσεις επικής δραματικής και λυρικής ποίησης απεικονιζόμενες με σεμνότητα μορφής και ενδυμάτων ενίοτε και γυμνές παίζοντας με τους Ερωτιδείς αλλά και σε παραστάσεις με υπαινιγμό σε μεταθάνατο ζωή στις νήσους των Μακάρων.

Οι Νηρηίδες παραμένουν μέχρι και σήμερα στις δοξασίες των νεότερων Ελλήνων με μικρή παραφθορά του ονόματος ως νύμφες "Νεράιδες".


* Ομώνυμο άρθρο στην Βικιπαίδεια
* Ομώνυμο άρθρο στην Livepedia

Δευτέρα 26 Απριλίου 2010

Κεράκι...














Κεράκι δεν είχα μαζί μου...
Στάθηκα όμως...
Χαιρέτησα ψηλά τον Βασίλη Ντίνη που πετούσε...

Κοκκωτοί Αλμυρού

Η γιορτή του Νίκου








Όχι, μην πεις...
Δεν ήταν εύκολο.
Είχες πει πως... θα με πας μια Κυριακή στο χωριό σου... να βγάλω φωτογραφίες...
Είχες πει πως "θα μ' αρέσει πολύ!"

Τίποτα δεν έγινε όπως θέλαμε...

Σήμερα που γιόρταζες πήρα τα χνάρια σου και ήρθα...
Κατάλαβα γιατί πήγαινες συχνά εκεί, κατάλαβα γιατί βιαζόσουνα να μείνεις εκεί, όπως κατάλαβα κι ότι είσαι ευτυχισμένος...

Αιωνία σου η μνήμη, Νίκο!



Κοκκωτοί Αλμυρού, δέντρα, ρίζες, πουλιά, κελαηδήματα