Κλειδωμένα λόγια

Ότι δεν έκανα εδώ και κάτι χρόνια, το έκανα απόψε!
Η σύμπτωση είναι πως το τραγούδησε και ο Λαζόπουλος απόψε (δηλαδή χθες!)
Έδενε όμως... Πέσαμε στις συχνότητες... "Θέμα συντονισμού", όπως είπε.

Ε, ναι, τίποτα δεν είναι τυχαίο σ' αυτή τη ζωή! Το κατάλαβα εδώ και πάρα πολλά χρόνια!

Συνάντηση με την "ΠΟΔΙΑ"

... Τι να πω;
Είναι τόσο παράξενη η ζωή, σχεδόν επαναλαμβάνεται! Κύκλοι είναι, ναι, που ανοίγουν και κλείνουν, μοιάζουν όμως τόσο μεταξύ τους!

Νωρίτερα, στις προηγούμενες αναρτήσεις θυμήθηκα την "Μαρίκα" που φώναζε η μάννα, όταν είχε να κάνει δουλειές και κάποιος την χασομερούσε! Την είχα ξεχάσει και μου βγήκε γράφοντας! Μόνο αν έχεις γράψει πολύ, μπορείς να ψυχολογήσεις ο ίδιος τον εαυτό σου!

Ε, ναι, λοιπόν δεν αλλάζει ο άνθρωπος! Αποφάσεις ζωής μπορεί να παίρνει, επιλογές σε δρόμους και λύσεις που ανοίγονται μπροστά του μπορεί να διαλέγει, μα η πάστα του, δεν αλλάζει! Ίδιος θα παραμείνει!

Αλήθεια το λέω, χαίρομαι που δεν έχω αλλάξει σε τίποτα! Μ' αρέσει και μ' αρέσω!

Αυτά που έγραφα νωρίτερα και αναφέρονταν στο παρόν, ακόμα και το: "αντέχω!" μ' έκαναν να θυμηθώ την προηγούμενη δεκαετία της ζωής μου και να ανατρέξω σ' αυτήν.
(Εδώ ευγνωμονώ μια φίλη που ευτυχώς είχε το δακτυλογραφημένο μου υλικό, γιατί σας ξαναείπα ότι έχω χάσει όλα τα αρχεία μου και μου το έστειλε τελευταία.)

Έχω αρκετή ώρα που κάθισα στον υπολογιστή, έριξα μια ματιά όμως εκεί στο παρελθόν μου και συγκινήθηκα πολύ! Ναι, σίγουρα δεν ήταν γραφή για βιβλίο, ούτε για βιβλιοπωλεία! Ίσως για Δικαστήριο, κάτι σαν την Απολογία του Σωκράτη, αλλά κι εκεί δεν πήγα, γιατί δεν ήθελα να βλάψω τους άλλους!

(Οι άλλοι! Η πρώτη μου σκασίλα, πάντα!)
Τώρα ανοίγουμε μεγάλη παρένθεση:
(Όπως και του πατέρα φυσικά, όπως και της μάννας, άσχετα αν υπήρξαν βιβλία ή παραποιήσεις, αλλά μόνο μετά από πολύ καιρό και όταν βγεις απ' το πρόβλημα μπορείς να το κρίνεις ο ίδιος - δεν είχε άδικο μία άλλη φίλη που με συμβούλεψε, "δυνατό, κ.λ.π. αλλά μόνο σε μυθιστόρημα!" πράγμα που εγώ δεν συμβιβάζομαι να κάνω εύκολα, ειδικά στις τόσο ψεύτικες μέρες μας!Και κείνη την "Ευχαριστώ τόσο πολύ! Ξέρει εκείνη! Αν και σαν βιβλίο δεν θα κυκλοφορήσει, έχω την γραπτή κριτική την δική της, όσον αφορά την ιστορία, που δεν είναι άλλη απ' την ίδια την ζωή μου! Φαίνεται πως σε μένα καλή μου φίλη, έπεσε Δυνατός Σεναριογράφος και ατύχησε ο συγγραφέας! Δεν εξηγείται αλλιώς!)

Έκανα αντιγραφή λοιπόν, για να μπορέσω να "κλέψω" απ' το παρελθόν μου αποσπάσματα, γιατί αυτό το κεφάλαιο της ζωής μου ήταν πολύ μεγάλο και δεν μπορεί να μου το απορρίψει ή να μου το κρύψει κανένας!

Ού, πόσο εύκολα σβήνονται τα δακτυλογραφημένα! Τσάκα, τσάκα εξαφανίζονται οι σελίδες! Για να αντιγράψω κάποιες σελίδες όμως, η ψυχή μου το ξέρει πόσο "κουράστηκα"!
Τέλος πάντων!

Εκεί που έκοβα έκοβα λοιπόν, σκόνταψα πολλές φορές με την ψυχή μου, αλλά όταν είδα ίδιους κύκλους και ίδιες περίπου εκφράσεις και σκέψεις, έπαθα πλάκα! Ναι, δεν υπάρχει αμφιβολία! Η ζωή επαναλαμβάνεται! Ως και την Μαρίκα βρήκα ( σε άλλο ρόλο, βέβαια), ως κι αυτό το: "αντέχω"!

Τι να πω; Μια ψιλοπλάκα την έπαθα!
Λέω να μην το αδικήσω απόψε για να σας λύσω απορίες. Έχω υποχρέωση όμως στον ίδιο τον εαυτό μου, να αερίσω κάποιες από κεινες τις στιγμές, πρώτα για την ιστορία μου που λείπει μεγάλο κομμάτι της (ίσως και το καλύτερο) και μετά για να λυθούν απορίες κάποιων, έστω και μετά από 10 και 12 χρόνια! Ποτέ δεν είναι αργά!

Έκανα πολύ υπομονή! Ε;
Ε, μα, ψωμοτύρι την είχε η μάννα την υπομονή!

Καλά! Πάω να φέρω ένα απόσπασμα απ' " Την ποδιά", έτσι, για όσους περιμένατε... ή όσους περνάτε από δω.
Κερνάω κάτι απ' το παρελθόν μου.
Το παρόν μου τ' αφήνω για την επόμενη δεκαετία (αν ζω, πρώτα ο Θεός), εφόσον θα έχει ξεκαθαρίσει κιόλας!
(Τώρα είμαι μέσα σ' αυτήν και δεν βλέπω καθαρά απ' όλες τις μεριές. Ο χρόνος πάντα ο καλύτερος γιατρός και οδηγός!)