Μην περιμένεις να χιονίσει για να δεις μιαν άσπρη μέρα!

Σάββατο, 20 Μαρτίου 2010

Καλό ταξίδι, Νίκο...



Παγωμένος... παγωμένοι όλοι ακόμα απ' το ξαφνικό θάνατο του καφετζή Νίκου Κάρκα, ετών 58, το κέντρο του Βόλου.

"Καφενείον ο Νίκος"

"ΚΛΕΙΣΤΟΝ λόγω θανάτου"

Σοκ μεγάλο, ιδιαίτερα για τους φίλους.

Κι ο Ήλιος έλαμπε, Νίκο!
Και τα πουλιά, τέτοιο κελάηδημα δεν έχουν ξανακάνει!
Τόση "χαρά", Εκεί;

Σε λίγο έρχεται η Άνοιξη!...
Βιαστικέ! Ήθελες να την δεις πρώτος!

Πήγα μέχρι το ποδήλατο του Γιάννη.
Μέχρι κει φτάσαν τα πληγωμένα πόδια μου...
Δεν ήταν εκεί!
Κλέφτη! Μ' αυτό Έφυγες;



Ο φίλος σου ήθελε να περπατήσει... "να φτάσει ώς την Αγριά..." κι αυτός δεν ήξερε.
Τον άφησα. Είναι γερά προπονημένος, φοράει και καλά αθλητικά...

Εγώ, εδώ. Σχεδόν παράλυτη στα άκρα, από χθες. Πριν από σένα... Σκέψου σήμερα...

Ναι, πάντα η αιτία τα φτηνά παπούτσια και το απρόοπτο πολύ περπάτημα.
Βλέπεις, όταν προγραμματίζουν οι άνθρωποι, ο Θεός γελάει!...

Το μάθημα: Πάντα δεύτερα απαλά παπούτσια για τα έκτακτα, για κείνα που σκαρώνει ο Θεός.

Θα σου τραγουδήσω απόψε, Νίκο!Αν έπινα, θα ήμουνα μεθυσμένη από χθες.

Πάμε, Νίκο! Σε μια ώρα μπαίνει η Άνοιξη...

Υγ. Ευχαριστώ τον δημοσιογράφο 103 που με "ταξίδεψε" εκεί...

3 σχόλια:

κυκλάμινο 2010 είπε...

Γύρισε κι ο φίλος σου!
Τι σαν είχε ειδικά παππούτσια;
Είναι φορές που τα πόδια δεν περπατάνε...

Αστοριανή είπε...

... είναι φορές που ο νους ξεπηδάει από τη θέση του, ντυνεται θανατερό κοστούμι και τυλίγει εκείνον που "έφυγε"...
ασε την καρδιά... δεν υπάρχει, δεν έχει απαντήσεις... οι λύσεις είναι περιττές... και τα πόδια,σέρνονται άσκοπα, από μόνα τους...
(Το διάβασα στα "ψιλά" του Ε.Κ., ...νέα από την ελλάδα!!!)
Ο θεός ας βοηθήσει την οικογένειά του,
Κατερίνα μου,
σε φιλώ,
Υιώτα

κυκλάμινο 2010 είπε...

Άσε, Γιώτα, πονάει πολύ!
Που το διάβασες;
Για τα δέντρα θα εννοείς.
Φιλιά, Γιώτα μου!
Να τους δώσει δύναμη να σταθούν όρθιοι...
Για ποιον να κλάψεις;